De geschiedenis van de racefiets

De racefiets is ondertussen al meer dan 100 jaar oud. De racefiets wordt ook wel een racer of een koersfiets genoemd en bij het ontwikkelen van de fietsen zijn twee dingen van groot belang. Allereerst moet het gewicht zo laag mogelijk zijn, daarnaast moet de weerstand zo laag mogelijk zijn. Deze twee uitgangspunten zorgen ervoor dat er bijzonder hoge snelheden gehaald kunnen worden door de renners, maar de eisen moeten goed in de gaten gehouden worden. Er zijn namelijk speciale regels waar aan voldaan moet worden. Voldoet de fiets niet aan de eisen, dan mag deze niet gebruikt worden tijdens de rondes.

cycling_4

Nog altijd dezelfde vorm

De eerste racefiets is ontwikkeld in 1880 en het is bijzonder om te zien dat de ontwikkelaars destijds al een goede inschatting wisten te maken. De vorm van de fiets is namelijk nauwelijks veranderd door de jaren heen. De grootste veranderingen zijn vooral te vinden in het materiaal dat gebruikt wordt om de fietsen te maken en de verschillende onderdelen die aan de fiets gemonteerd worden. Al deze onderdelen dienen om de snelheid en de prestaties te verhogen. Onderdelen die dienen voor de veiligheid zijn niet te vinden op een racefiets. Een bel zal je bijvoorbeeld niet vinden bij een standaard koersfiets.

Een aantal belangrijke veranderingen zijn al snel te vinden wanneer je de oudere fietsen en de nieuwere modellen naast elkaar zet. Waar eerder geschakeld kon worden op het midden frame, zitten de versnellingen tegenwoordig in de remgrepen verwerkt. Ook zijn de remmen verbeterd en zijn de mogelijkheden aangepast om te kunnen schakelen, met de derailleur. Andere belangrijke verschillen liggen in de klikpedalen waardoor de renner veel meer kracht kan zetten zonder van de trappers af te schieten. Ook is het zadel aangepast door de jaren heen.

Staal, aluminium en carbon

De meeste fietsen die voor 1980 gemaakt werden, werden gemaakt van staal. Dit heeft te maken met de sterke eigenschappen van het materiaal, maar aangezien staal relatief zwaar is, is het geen ideale oplossing voor mensen die een rit willen winnen.

Maar aluminium, materiaal dat een stuk lichter is dan staal, wil nog wel eens verbuigen. Sterker nog, er zijn meerdere renners die tijdens het optrekken het model van de fiets onbewust hebben aangepast. Een ander nadeel is dat de eerste valpartij met een stuiter ervoor zorgde dat de fiets niet langer bruikbaar bleek.

De toekomst ligt in carbon, en mengsels met vlas. Carbon is relatief sterk en relatief licht te gebruiken als manier om racefietsen mee te bouwen. Nadelen zijn dat het niet te recyclen is, en de prijs van carbon maakt een racefiets van carbon relatief duur.

Meer ontwikkelingen zullen volgen

Het is onwaarschijnlijk dat dit de laatste ontwikkelingen zullen zijn. Verschillende producenten proberen regelmatig nieuwe dingen uit, maar vooralsnog is geen van deze ontwikkelingen echt aangeslagen binnen de wielersport. Op het moment dat er wel nieuwe stappen genomen worden, zal blijken dat het toepassen ervan traag zal verlopen. Dit heeft niet te maken met de renners zelf, maar met de bonden. De toepassingen moeten namelijk eerst uitvoerig gekeurd worden voordat bepaald kan worden of de toepassing goedgekeurd wordt. En dat zal ook altijd zo blijven.